De Eurocodes vormen een normatief kader op Europees niveau. Globaal, logisch, maar complex, bieden zij ontwerpers een goede hulp, op voorwaarde dat ze met kennis toegepast worden.
Vaak introduceren de Eurocodes nieuwe begrippen, zowel op technisch (karakteristieke waarden vs. ontwerpwaarden, methode van partiële veiligheidsfactoren,…) als op normatief vlak (Nationale Bijlagen, nationaal bepaalde parameters, informatieve of normatieve voorschriften, geharmoniseerde normen of niet, basisnormen, …. )
Deze realiteit leidt voor de lidstaten van de Europese Unie tot een aantal verplichtingen, niet enkel op normatief vlak (volgens de regels van het CEN), maar ook op het vlak van openbare aanbestedingen en op het niveau van de bouwproducten, in toepassing van twee belangrijke Europese richtlijnen.
De vormingscyclus Eurocodes heeft tot doel de praktische kennis van de Eurocodes te verbeteren. De sessies richten zich bijgevolg op de veranderingen die de Eurocodes veroorzaken t.o.v. de traditionele berekeningsmethodes en op praktische uitgewerkte voorbeelden.
De overgang van de Eurocodes in de vorm van “voornorm” (ENV 199x) naar definitieve norm (EN 199x) wordt effectief op het moment dat de Nationale Bijlagen (ANB) van de EN gepubliceerd zijn. Momenteel is dit slechts het geval voor 5 normen, maar voor de overgrote meerderheid van de 53 overblijvende normen is dit moment niet meer veraf. Deze cyclus zal zich dan ook toespitsen op de wijzigingen die optreden bij de overstap van ENV naar EN. Voor de meeste Eurocodes is het dan ook bijna een must dat men vertrouwd is met de ENV-versie om ten volle de vruchten te kunnen plukken van deze lessencyclus.
|